Tuesday, 31 October 2017

“झुळुक”

                        “झुळुक

                 झुळुक तू लाजणारी,
                 नको जाऊ माझ्यापासून,
                 फक्त होकार दे मजला,
                 चोरेन तुला तुझ्यापासुन.
                 मोकळ्या निर्जन रानामध्ये,
                 झोक्यावर मी बसतो,
                 शेजारी तू आहे समजून,
                 गालामध्ये हसतो.
                 झुणझुण या वा-यामध्ये,
                 हसणे तुझे हे दिसते,
                 पाहुन सारे गालामध्ये,
                 मलाही हास्य फुटते.
                 ह्रदय माझे भरलेले,
                 ओसांडुन वाहु लागते,
                 कुठे बांध घालु आता,

                 वाहणेच हवेसे वाटते.

Wednesday, 25 October 2017

“पुन्हा पुन्हा...”

                         “पुन्हा पुन्हा...”

                 तुझ्यासोबतीची आठवण येते मला,
                 जगतो मी तो क्षण पुन्हा पुन्हा...

                 सहवास होता तुझा मोहरलेला,
                 कडक उन्हांतही थंडावा देणारा,
                 सप्तरंग जणु डोळ्यात साठलेला,
                 तुझ्या स्फंदनांनी मोहून झुललेला,
                 म्हणून तुझ्यासोबतीची आठवण येते मला,
                 जगतो मी तो क्षण पुन्हा पुन्हा...

                 तुच माझी राणी असे जाणवले मजला,
                 जेव्हा प्रथम क्षणी पाहिले डोळ्यात तुझ्या,
                 पसरलेले शब्द हळुच आले ओठांवर,
                 लाजलेल्या तुझ्या डोळ्यांनी निखरले तू मला,
                 म्हणून तुझ्यासोबतीची आठवण येते मला,
                 जगतो मी तो क्षण पुन्हा पुन्हा...

                 दोघांमधले अंतर आज खूप वाढले आहे,
                 तुझ्या माझ्या भेटीची तार तुटली आहे,
                 प्रेमाचा गंध जणुकाही घट्ट दाटला,
                 नशिबाचा खेळ सारा वा-यावर सोडला,
                 तरीसुद्धा तुझ्यासोबतीची आठवण येते मला,

                 जगतो मी तो क्षण पुन्हा पुन्हा...

Sunday, 15 October 2017

“निखारा”

                                                                           निखारा

         गर्द रात्री काळोखाने दिला एक इशारा,
                             निघालो मी घेऊनिया तळहाती निखारा.

                             तप्त तांबडा गोळा आहे माझ्या या  हाती,
                             अंधारलेल्या भुयारामध्ये कुणीच नाही साथी.

                             विस्फारलेल्या बुबळांनी घालू साद कुणाला,
                             हाती आहे विस्तव तरीही चटके बसे मनाला.

                             पायातुनि रक्त वाहे पसरलेले काटे,
                             धावू आता कुणीकडे उजेड नाही कुठे.

                             तेवत आहे ज्योत एकच ह्रदयामध्ये माझ्या,

                             दिशा दाखविल तीच आता भविष्यातली जागा.

Friday, 13 October 2017

“नाही नाही म्हणता...”

                        नाही नाही म्हणता...

                 विस्फारलेले आभाळ सारे,भेगाळलेली धरणी,
                 मनात सतत बोचणा-या,रक्ताळलेल्या आठवणी,
                 सुसाटलेल्या वादळाचे वारे सुटले भन्नाट,
                 रस्ता आहे दिसत नाही,धुके दाटले घनदाट.

                 कुठुनतरी बिंबाने नजर टाकली हळुवार,
                 धुके फाटले पिंजलेले अन दिसु लागली वहिवाट,
                 दिसत नव्हते आजवर,ते दिसू लागले आता,
                 आनंदी जग समोर प्रगटले,नाही नाही म्हणता...

                 प्रत्येक क्षण जगतो आता,आनंदाने गातो,
                 उगीच कधी कातरवेळी, माझ्यात मीच रमतो,
                 आयुष्य सारे क्षणात एका मिटले आहे आता,
                 क्षणात सारे पलटून गेले, नाही नाही म्हणता...

                 वाट माझी फुलून गेली,दिवस हा उजाडला,
                 हळुहळु कळू लागले,काय चमत्कार घडला,
                 कुठेतरी गुंतून गेले मन वेडे माझे आता,
                 खरे सांगतो प्रेमात पडलो,नाही नाही म्हणता...